ölü zabitlerin uhrevi yalnızlığı
gün ışığı
pamuklar üzerinde sessiz ve güneşin altında
insan
ağır ağır kutluyor yeni doğan kurbanları
koca ağaçsın çınar ama illa bir yaprak kurur sende
o benim o sensin
zabitlerin elinden kaçtı bugün yine biri
yeni bir kuru yaprak kurban edildi
ağır ağır sallandı yapraklar
sağır kulakları vardı dalların
su damlacıkları pamuklara düştü
güneşse kurutuverdi yaprakları...