3 Nisan 2012 Salı

3 ADAM


Kadınlardan bahsetmemek olanaksız da .. 
Bahsetmek güven veriyor bazen insana..
Çaresizce gelebilir bazen,
bir tozlu masa etrafına oturmuş 
3 adamın yalnızlığını,
avutacak kadar çok içten
gülmesi bahsederken kadından..
Kadın kadındır oğlum!
''Ne güzel , nede çirkin!'', demesi belki.
Koşmadıkça kadın ,terlemedikçe peşinde,
hissetmez der seni...
Düşünürsün vay be arkadaş 
hatamıymış bir insanın sevmesi..?
Yok ! Der başa sararsın kaseti. 
Basit hayatın gerçekleri ; üzerine düşersen gider kadın..
Sonra güler 3 adam...
Son olarak 3. adam der ki:
Hisseder kadın , hisseder . 
Ama bu kadar çok koşarsan peşinden, anca kendini...
Siktir et der 2. , güler masadaki 3 adam. 
Kahkaha atar yüzlerce..
Gülen yüzlerle..
Kadınsızlığın verdiği öz güven budur işte.
Bahsetmek kadından, o olmaksızın.
3 adamda gururludur , yalnız kalana kadar.




Hayatın yanında, çırılçıplak ve masum...
Fakat monomanik bi hışımla dünyaya öldürür bi cenini.. 
Adı duyulmamış ovalara çıkartır anılardan alüvyonlar
iç sızıntılarımı.. 
Şimdi ben neredeyim , ne için düşünüyorum kahrolası satırların sonunu..
Her bekleyişte bir Godot misali gerçeküstücülük..
Beklemekten sıkıldım.
İnsanların bildiklerini sakladığını sandığım şeylerin bir hiç 
olduğunu örenmek için kendi içime giden 
yolun biletini beklemekten sıkıldım.....

İnsanlık namına vur!

Bugun insanlığa seslenmek istiyorum: 
Bir beni çekemediniz ya. 
Turşusunu kuracağınız anılar var artık , buyrun batırın çatalı. 
Tam kalbime.
Bir beni yediremediniz ya geniş ve modern hayatlarınıza
yakın hayal defterimi. 
Rüzgara bırakın küllerini. Hiç istemediniz beni ve mutlu olmamı 
ve böyle kalmamı benim gibi.
Elimden alın sevgimi alın arkadaşlığımı alın kalemimi.
 Ben sırtıma almaktan vazgecmedim yolluk die yoldaş die 
 özgürlügümü,
 benliğimi, samimiyetimi. 
Hoşçakal postunu seyre dalmaktan bedenini , ruhunu kaybetmş homosapiens..

1 Nisan 2012 Pazar

Her korkunun üzerine gitmeyin! Çünkü yürümek yorar, pes ettiimizin farkına varamayız bazen... Çünkü korkmamak gerek bazen.
En büyük korkularımızsa, sahip olduğumuz gerçekleri kaybetmekten yana kullanır hakkını.. Ve  başlar bi ilişki. Alışkanlıklara sürükler , düşüncelere yükümlü tutar. Kalp kırmamın en hüzünlü yoluysa , hüzünlenmemektir aslında. ARKADAŞLAŞTIRMAK gerekir sevgiyi, etkisinde kalmamak yaşanamayan hayatın,yaşanması gereken bi hayat varken.