Fakat monomanik bi hışımla dünyaya öldürür bi cenini..
Adı duyulmamış ovalara çıkartır anılardan alüvyonlar
iç sızıntılarımı..
Şimdi ben neredeyim , ne için düşünüyorum kahrolası satırların sonunu..
Her bekleyişte bir Godot misali gerçeküstücülük..
Beklemekten sıkıldım.
İnsanların bildiklerini sakladığını sandığım şeylerin bir hiç
olduğunu örenmek için kendi içime giden
yolun biletini beklemekten sıkıldım.....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder