Bı trambolın var en alt katta.. 
Bi üst katta ise bi trambolin daha.
Etraf karanlık ve şimdilik sakin. 
Deniz seviyesindeyz belkide altında.
. Aslına bakarsanız hernekadar 
yağmur sesini duysakta bu hala genel bir sorun.
 İlk tramboline cıkıp bi kaç atlamadan snra
 2. Kattaki 2. Tramboline yetişiyorum. 
İlk trambolin keyifli heyecan verici ve 
bazen sessiz sakin... 
Şimdi asıl yapmam gereken 2. Tramboline sıçramak. 
Yada ben öyle sanıyorum. 
Neden mecbur olayımki, 
Herkez mecburmuydu?
 Kendime bi eğim verip,sözde deniz seviyesinin
 üstüne cikmamı sağlıycak 2. Tramboline atlıyorum.
 Yüksekliği gereksiz değil çünkü düşersem 
ölebilirim ama düşmeden bilemem. 
Yaşamaya devam etmek zorunda oldugum icın sıçrıyorum.
 3 trambolini arıyor şimdi gözlerim. 
Yeryüzü olduguna inanılan bi littoral zondayım
. Soruyorum kendime bunca sıçrayıs bunca yükseliş neden. 
Neden onca kez ezdi tabanlarım trambolinin kızgın yüzüne .
 Altta kalan yüzü yukardan güldüğü için mi? 
İlk trambolini özlüyorum.
 Olmasaydı bi trambolin daha 
yada belki unutsaydım son atlayışımı yada karsıma
 öyle bi trambolin çıksaki her 2 yüzüde gülse
 bende tutunsam ona dursam. 
Ne önemi varki yüksekliğin.
 İnsan yaşadıkça deniz seviyesindedır zaten
 sadece heran sevıye düşürme yetkisine sahiptir.